Waarom ik (voorlopig) op Facebook blijf.

Als ik een passieve FB-gebruiker zou zijn, was ik al jaren geleden vertrokken. Een gezellig onderonsje met vakantiefoto’s en posts over de moeilijk te verteren chili con carne was het voor mij enkel in de beginjaren. Actief FB gebruiken is voor mij van persoonlijke aard en serveert aldus niet voor iedereen doorslaggevende argumenten. Er zijn immers veel tegenargumenten te bedenken:
– het gedachteloos en onbevredigend scrollen. Met die verloren tijd kan je een uurtje per dag vrijwilligerswerk doen.
– natuurlijk de privacy-kwestie en de perverse machtsverhouding.
– de zelfbevestigende bubbles

Ik ben steeds als een coke snuivende kolibrie op zoek naar tips en nieuwigheden rond mijn grote passies muziek, boeken, maatschappijkritiek. FB geeft me dagelijks wat ik nergens anders had aangetroffen omdat ik me bewust op mensen, FB-groepen, en pagina’s richt. Door bijvoorbeeld aan de FB-groep Spiritual jazz deel te nemen heb ik via gelijkgestemden meer van deze niche ontdekt dan me ooit op mijn individuele zoektocht was gelukt. Als je FB alert en doelgericht gebruikt, kan de oogst overvloedig zijn. De meest boeiende artikels zijn voor mij op maat geselecteerd omdat ik mijn netwerk op basis van boeiende personen en bronnen heb uitgebouwd. Het is een culturele matchmaker, een tinder voor de geest, een datingsite van de meest platonische, lichaamsloze aard (hoewel ik en Fien eergisteren warempel zelfs zijn gaan eten bij een koppel dat we nog nooit in het echt hadden gezien of gesproken. Enkel ingegeven door de duidelijke klik 😉 die we op FB vertoonden!)
‘Dan zit je in je vijver en kies je enkel visjes met dezelfde kleuren en streepjes?’ Niet helemaal. Als je de juiste politieke en wetenschappelijke opiniemakers volgt, lees je ook weerwoord uit andere vijvers. En ook in de groen, genuanceerd-links, progressieve zee zwemmen voldoende vissen van ander allooi. Ikzelf heb al posts aangepast of zelfs verwijderd omdat ik het eens was met de kritiek die me op een nuance in mijn dode hoek wees of zelfs een loodrechte ‘njet’ aangaf, waardoor ik de ingrediënten van mijn recept moest omgooien en de mislukte cocktail moest weggieten. Waar -online welteverstaan- kan ik mijn interne monoloog en kompas beter kalibreren?

Ik moet en kan de kosten-batenanalyse van een ander natuurlijk niet maken. Het is hoogst subjectieve materie. Dat ik als freelancer via schaamteloze zelfpromotie of via puur toeval reeds meerdere opdrachten (Booksounds, uitgeverijen, muziek bij reclame) heb binnengehaald (in tegenstelling tot Linkedin) door het via via-netwerk en de dagelijkse exposure is een leuk extraatje, maar dus ook van persoonlijke aard. Hetzelfde geldt voor mijn brieven aan zoontje Louie en mijn pagina De wereld in mijn klas, hoewel dat wel een schoolvoorbeeld is van hoe je bijzondere ervaringen uit de interne keuken van een voor velen onbekende positie (de NT2-leraar) wereldkundig kunt maken. Waar anders kan ik dit doen? Wat is een volwaardig alternatief?

Mensen vertrekken nu massaal van FB. Ook veel mensen die steeds vol argusogen en met maatschappelijk engagement klaar staan om hun waakvlam tot lopend vuur te maken. We leven -even kort door de bocht- in een tijdperk van drie lagen (is het ooit anders geweest?): de zichzelf constant verrijkende happy few aan de top (Zuckerberg en co), de facilitators in de neoliberaal bevlekte politiek en ondanks al hun onderlinge verschillen: wij, de burgers. Ik ben ervan overtuigd dat we de tools die ons van bovenaf worden aangereikt moeten hanteren om grassroots als onkruid te laten groeien en het systeem te bevechten van binnenin en onderuit. Waar gaan we het anders doen? Op de trein? We zijn nu eenmaal verworden tot schermgefixeerde schaapjes. Onze privacy wordt overal en voortdurend geschonden, maar bij je bankgegevens, google search history, je AHbonuskaart kan je dat gegeven niet aanklagen, hier wel, hoe contradictorisch het ook mag klinken. Laten we dan toch tenminste de bestaande platformen ombuigen om onze klauwen te scherpen door subversieve netwerken te bouwen. Laten we dus Facebook gebruiken tot we in een systeem leven waarin Facebook overbodig wordt. Dit klinkt wellicht naïef revolutionair, maar ik ben ervan overtuigd dat we dit gereedschap in de toekomst nog veel handiger kunnen hanteren. Facebookers aller landen verenig u! En onderweg pakken we toch gewoon lekker die gelikete vakantiefoto’s mee.

Advertisements