Waarom ik stem op wie ik stem

Waarom ik stem op wie ik stem

1. Als de maatschappij een trein is, wil de NVA de eerste klasse-coupés nog comfortabeler en goedkoper maken, terwijl ze de tweede klasse laat verloederen om daarna verbouwereerd te reageren dat de mensen zich daar niet goed gedragen. Een zelf gecreëerde vrijgeleide naar een hardere aanpak. Dat een goed CV alle excuus om werkloos (lees: werkzoekend) te zijn wegneemt, is een afschuwelijk idee. Alsof er totaal geen link is met een historische economische crisis die we (de onderste 95%) in de benen hebben: alsof we daarbovenop niet alle reden hebben om de zeepbel van het neoliberale Wolfs of Wall street-kapitalisme te doorprikken. Maar nee hoor, wie niet gulzig zeepbellen wilt blijven blazen is van slechte wil en hoort er niet meer bij.
En polariseren dat de NVA kan! In een geslepen, uitgebalanceerd spel tussen underdog en luidste schreeuwer, tussen kalimero en boeman, tussen kop van jut en krachtpatser zetten ze de hele samenleving tegen elkaar op: autochtoon/allochtoon, Vlaming/Waal, belastingbetaler/hulpbehoevende, NVA/alle andere partijen. En in de kloof die onder deze tegenstellingen ligt, groeien De Wever en co weelderig als onkruid dat zich voordoet als Edelweiss.

2. Aan de andere kant zindert een gesprek met twee locals in Boulogne sur mer (Noord-Frankrijk) nog na. “Monsieur, onze stad gaat bergaf door verpaupering en berusting. Alle rijken, ondernemers, creatievelingen hebben onze stad verlaten en wie achterblijft is een grote groep werklozen die blijft hangen in een vangnet dat allesbehalve gericht is op motivatie en verantwoordelijkheid, maar slechts op het behoud van een status quo. En het werkt vicieus want de achterblijvers steunen telkens opnieuw hetzelfde bestuur dat hen met nog meer hulp in slaap wiegt en zo alle incentives wegneemt om hun leven een meer uitdagende, actievere koers te laten varen.” (ik parafraseer hier ;-)) En je zag het op straat: marginaliteit troef, een grimmige sfeer, een neerwaartse spiraal. Sociaal? Mwah… Welvaartstaat? Verre van…
Soms moet je de mensen geen vissen geven, maar leren vissen.
Dit Frans stadje is natuurlijk een extreem voorbeeld, maar mijn geest had het moeilijk om de analogie te negeren met Wallonië en met het NVA discours. Ik kan niet ontkennen dat ik de kritiek en wanhoop van deze locals begreep.
3. Tussen deze uiterste perspectieven bevind ik me. Ik mis nuance en grijs (ipv zwart-wit), ik mis de feiten (ipv. meningen) zowel aan rechter- als aan linkerzijde. (Eerlijk gezegd mis ik een links liberale partij.) Hiertussen schommel ik dus. En hoe meer iemand schommelt, hoe meer hij het contact met de aarde verliest. Diezelfde planeet die er lang voor mij was maar misschien niet zo lang meer na mij (in leefbare staat), bezorgt mij het perspectief dat bovenstaande twijfels wegneemt. Wat zei oma altijd weer? ‘ Als je maar gezond bent.’ Een waarheid -als een grazende koe- waarin we allen gelijk zijn. Lange termijn, gezondheid, klimaat is het enige dat de dovemansgesprekken van het actuele politiek debat overstijgt. Het enige dat boven het gepalaver hangt is de dreiging van donkere wolken van fijn stof, kernenergie, ontbossing en smeltende gletsjers.

En daarom… daarom stem ik op Groen.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s